Czy Navarasa to prawdziwa historia?

„Navarasa” to indyjska seria antologii stworzona przez Mani Ratnama, która opowiada dziewięć różnych historii, z których każda kieruje jedną konkretną ludzką emocję. Seria filmów krótkometrażowych w języku tamilskim szczyci się znakomitą obsadą indyjskich aktorów i ekscytującą obsadą indyjskich reżyserów. Przy tak dużej ilości talentu i kinowej zapału widzowie muszą z niecierpliwością szukać więcej szczegółów związanych z eksperymentalnym i ambitnym projektem. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o inspiracji stojącej za koncepcją „Navarasa”, mamy dla Ciebie ochronę. Oto wszystko, co wiemy w tym zakresie!

Czy Navarasa jest oparta na prawdziwej historii?

Nie, „Navarasa” nie opiera się na prawdziwej historii. Seria jest eksploracją dziewięciu ras lub emocji, które są uważane za kluczowe dla występu artysty zgodnie z indyjską teorią estetyki. Dosłowne tłumaczenie słowa rasa oznacza sok lub smak. Dlatego ludzkie emocje, które dyktują każdą z dziewięciu ras, przyczyniają się do smaku przedstawienia. Teoria rasa wywodzi się z „Natya Shastra”, starożytnego pisma sanskryckiego dotyczącego sztuk scenicznych.

Zgodnie z teorią, głównym celem sztuk performatywnych jest sprawienie, aby publiczność zobaczyła odbicie własnej świadomości, umożliwiając im zastanowienie się nad głębszymi aspektami życia, takimi jak duchowość i moralność. W ten sposób rozrywka staje się celem drugorzędnym. Pojęcie rasa jest powszechne w wielu formach sztuki indyjskiej, takich jak teatr, taniec, muzyka, literatura i malarstwo.

Dziewięć ras to: Shringaara (Romans), Adbhutha (Cud), Bibhatsa (Wstręt), Haasya (Śmiech), Veera (Męstwo), Karuna (Współczucie), Raudra (Gniew), Bhayanaka (Strach) i Shaantha ( Pokój). Każda rasa ma dedykowany kolor i przewodnie bóstwo z mitologii hinduskiej.

Dzieła znanego indyjskiego filmowca Satyajita Raya, takie jak „Trylogia Apu”, są jednym z najbardziej znaczących przykładów teorii rasa w kinie indyjskim. Możliwe, że twórcy „Navarasa” chcieli uchwycić znaczenie, jakie ta teoria ma w indyjskich sztukach performatywnych, zwłaszcza w kinie.

Projekt został wymyślony przez Mani Ratnama i Jayendrę Panchapakesan jako środek pomocy pracownikom najemnym w przemyśle filmowym, którzy borykali się z problemami finansowymi podczas pandemii Covid-19. Życie kręci się wokół navarasa; tym bardziej podczas pandemii, kiedy ludzie przechodzą przez wszelkiego rodzaju emocje, powiedział Jayendra Ten hinduista podczas rozmowy kwalifikacyjnej.

Bejoy Nambiar, który wyreżyserował film krótkometrażowy oparty na rasie Karuna, ujawnił, że początkowo chciał zmierzyć się z rasą Raudra. Jednak Arvind Swami miał okazję wyreżyserować krótki metraż oparty na Raudrze. Następnie Nambiar postanowił zbadać Karunę, ponieważ jest ona dokładnie przeciwna do Raudry i rzucił mu wyzwanie. Nie jest to coś, co przyszłoby mi łatwo, więc pomyślałem, że mogę rzucić sobie wyzwanie i wydobyć coś nowego, powiedział Nambiar w wywiadzie dla Pierwszy post .

Poszczególne historie w „Navarasa” są fikcyjne, ale ponieważ badają teorię rasa, z pewnością można znaleźć w nich pozory rzeczywistości i odbicie własnego życia. Seria jest kinowym zastosowaniem jednej z najstarszych i podstawowych teorii sztuk performatywnych, która jest obciążona emocjami. Dlatego widzowie mogą otwarcie objąć rasa poprzez serię i znaleźć ich pozostałości w innych dziełach sztuki lub w samym życiu.