Sesja 9 Zakończenie, wyjaśnienie

Sesja 9 (2001) przedstawia bardzo prostą historię, w której grupa osób czyszczących azbest jest proszona o zdezynfekowanie starego, opuszczonego szpitala psychiatrycznego. W następstwie tego jeden z czołowych członków załogi grupy, Gordon, pogrąża się w pozornie nadprzyrodzonym szaleństwie. „Sesja 9” nie jest typowym horrorem. Przeważnie czerpie swoje przerażenie ze złożoności i interakcji swoich postaci. Chociaż jest bardzo dobrze skonstruowany, komplikacje w jego założeniu mogą być trudne do zrozumienia, zwłaszcza po jednym obejrzeniu. Więc w poniższym artykule omówimy cały film, nie tylko z jedną, ale kilkoma teoriami.

Sesja 9 wyjaśniona

Mike, który jest jednym z najmądrzejszych członków załogi, odkrywa stary pokój płyt w piwnicy szpitala. W pokoju znajduje nagrania pacjentki imieniem Mary, która cierpiała na liczne zaburzenia osobowości. Pudełko zawierające jej taśmy jest oznaczone imionami wszystkich czterech jej osobowości - Mary, Księżniczki, Billy'ego i Simona. Przez cały czas trwania filmu, kiedy Mike odtwarza każdą z dziewięciu taśm z pudełka Mary, ma wgląd w wszystkie osobowości Mary, z wyjątkiem jednej - Simona. Na taśmach osobowości Mary zmieniają się między jej prawdziwym ja, Księżniczką i Billym, ale za każdym razem, gdy jej lekarz przywołuje Simona, ona nie chce go obudzić. Szymonowska strona osobowości Marii pojawia się dopiero na ostatniej taśmie, która była dziewiątą sesją Maryi z lekarzem. Podczas gdy pozostałe dwie osobowości Mary są tylko urządzeniami fabularnymi do filmu, Simon staje się znaczącą częścią założeń filmu.

Mary’s Hauntings, Explained

W początkowej scenie filmu Gordon pokazuje, jak bardzo on i jego żona byli ostatnio zestresowani z powodu ich nowo narodzonego dziecka. To wtedy film po raz pierwszy daje wgląd w opadającą spiralę, w której Gordon potencjalnie zmierza. Chwilę potem Mike i Gordon wchodzą do szpitala psychiatrycznego po raz pierwszy i zostają krótko oprowadzeni przez ochroniarza. Kiedy schodzą do ciemnych podziemnych tuneli ośrodka, Gordon zauważa z daleka wózek inwalidzki i wtedy słyszy w głowie głos mówiący „Hello Gordon”. To właśnie ta scena wyznacza początek pogrążenia się Gordona w szaleństwie, a także pokazuje, jak widmo Mary opanowało teraz umysł Gordona.

W dalszej części filmu jest kilka „przypadkowych momentów”, które w jakiś sposób przynoszą życie pracownikom usuwania azbestu w parze z Mary i jej osobowościami. Jednym z takich incydentów jest oczywiście doświadczenie Gordona, kiedy po raz pierwszy widzi wózek inwalidzki Mary na korytarzu. Zaraz po tym, kiedy Mike i Gordon udają się w głąb tuneli szpitala ze strażnikiem, z jakiegoś dziwnego powodu Gordon stara się prowadzić, jakby był już dobrze zorientowany w geografii ogromnego szpitala. Ta scena wyraźnie pokazuje, że Mary jest teraz gdzieś z tyłu głowy. Następnym jest doświadczenie Mike'a z taśmami szpitalnymi. Niemal przypadkowo Mike znajduje pomieszczenie, w którym szpital przechowuje wszystkie swoje stare zapisy i taśmy z przesłuchaniami pacjentów. A jeszcze dziwniejsze jest to, że ze wszystkich setek taśm w pokoju Mike'a przyciąga tylko pudełko z taśmami Mary.

Inne podobne zbiegi okoliczności pojawiają się sporadycznie w całym filmie, w którym jeden z nich przedstawia Gordona siedzącego na grobie Marii, na którym wyryto numer 444, numer Maryi. Przy tych wszystkich pozornie niesamowitych kosmicznych zbiegach okoliczności wydaje się, że cały szpital jest niczym innym jak manifestacją wielu różnych osobowości Mary. A jeśli przyjrzysz się uważnie, zdasz sobie sprawę, że w miarę postępu filmu każda postać staje się niemal jedną z osobowości Marii. Mary to nie tylko typowy upiorny poltergeist, ale tak naprawdę „obecność”, która unosi się nad całym szpitalem.

Czy Gordon zabił swoją żonę i córkę?

Kiedy pierwszy dzień Gordona w szpitalu dobiega końca, wraca do domu z bukietem kwiatów dla żony. Po powrocie do domu obserwuje z daleka żonę i córkę, a potem patrzy na parujący garnek makaronu, który stoi na kuchence jego domu. W całym filmie Gordon przeżywa dokładnie ten moment, aż pewnego dnia wyjawia Mike'owi, że uderzył swoją żonę. Opowiada mu, że po ich pierwszym dniu w szpitalu, kiedy wrócił do domu, jego żona przypadkowo upuściła na nogę parujące naczynie z makaronem. Wtedy całkowicie stracił panowanie nad sobą i uderzył ją.

W dalszej części filmu jest scena, w której Mike znajduje bukiet kwiatów rzucony w rogu pokoju w szpitalu. Ten bukiet jest taki sam, jak ten, który Gordon przyniósł żonie do domu pierwszego dnia. Znacznie później w filmie okazuje się, że Gordon nie tylko spoliczkował swoją żonę tego dnia, ale zabił ją i jego dziecko po tym, jak upuściła naczynie z makaronem na jego nogę. Sceny późniejsze w filmie, w których udaje, że rozmawia z żoną przez telefon, są po prostu odzwierciedleniem jego winy.

Można zapytać, dlaczego Gordon zabił swoją żonę? Samo to może mieć dwa wyjaśnienia. Jak wspomniałem wcześniej, od samego początku filmu Gordon wydawał się być bardzo nieszczęśliwy i zestresowany z powodu swojego dziecka. To, wraz ze stresem związanym z pracą, piętrzy się na nim i doprowadza go do szału. Załamanie psychiczne, którego doświadcza z powodu tego wszystkiego, sprawia, że ​​rzuca się na żonę. Jednak pod pewnymi względami ta teoria poniża wszystkie inne nadprzyrodzone punkty fabuły otaczające Mary i jej manifestacje w szpitalu.

Tajemnicze zniknięcie Hanka

W połowie filmu jeden z członków załogi imieniem Hank znajduje małe pęknięcie w jednej ze ścian szpitala. Kiedy ciekawość go wycenia i wkłada rękę do szczeliny, odkrywa w niej kilka monet, złotych zębów, srebrnych narzędzi do lobotomii, a nawet kulki do oczu. Chociaż nie zdaje sobie z tego sprawy, wszystkie te przedmioty wyciąga z pieca, w którym wcześniej palono pacjentów. Wkrótce potem, gdy Hank próbuje wymknąć się ze szpitala z całym zdobytym złotem i srebrem, podąża za nim ciemna postać.

Następnego dnia od dziewczyny Hanka załoga dowiaduje się, że Hank pośpiesznie wyjechał do Miami. Ale chwilę po tym Jeff zauważa Hanka w szpitalu w czarnych okularach przeciwsłonecznych. Hank ciągle zadaje mu to samo pytanie: „Co tu robisz?” Jednak zanim Jeff jest w stanie sprowadzić resztę załogi do miejsca, w którym znalazł Hanka, Hank znika. Z takimi scenami film nie tylko ma na celu zmylić swoich bohaterów, ale także próbuje zmylić Cię jako widza. Nagłe pojawienie się i zniknięcie Hanka zaraz po nim sprawia, że ​​zastanawiasz się, czy cokolwiek w filmie jest prawdziwe, czy nie.

Co się stało z Hankiem?

Wiele ujawnia się w końcowych momentach filmu, a jednocześnie prawie nic. W końcowych momentach filmu Gordon całkowicie traci rozum i bezlitośnie zabija wszystkich członków swojej załogi. Jedną z głównych rewelacji, jakie daje scena zamykająca film, jest to, że Hank był tam w szpitalu, kiedy Jeff zauważył go tego dnia. Okazuje się, że kiedy tej nocy próbował ukraść te wszystkie monety i srebrne zęby ze szpitala, Gordon był ciemną postacią, która go śledziła. Gordon następnie użył instrumentu do lobotomii i umieścił go bezpośrednio w korze przedczołowej Hanka. To wyjaśnia, dlaczego Hank traci rozum i wciąż zadaje Jeffowi to samo pytanie. To również wyjaśnia, dlaczego nosił te czarne okulary przeciwsłoneczne. Jak zapowiedziano w jednej z wczesnych scen filmu, lekarze, którzy wykonywali lobotomię na swoich pacjentach, „przepisywali” im czarne okulary, ponieważ lobotomia często pozostawia pacjentów z podbitym okiem.

Zakończenie: „Żyję wśród słabych i rannych, doktorze”.

Nadprzyrodzone wyjaśnienie zakończenia filmu byłoby takie, że Mary i wszystkie jej osobowości całkowicie przejęły kontrolę nad umysłem Gordona. Jak ujawniono na dziewiątej taśmie, czwarta osobowość Mary, Simon, twierdzi, że „żyję wśród słabych i rannych, doktorze”. A ponieważ Gordon był tak wrażliwy od samego początku filmu, stał się łatwym celem dla Simona. To również wyjaśnia, że ​​Gordon zabił swoją żonę, ponieważ kiedy upuściła to naczynie na jego nogę, w jego głowie obudziła się strona Simona. Nawet w ostatnich chwilach filmu, kiedy Gordon zabija wszystkich swoich ludzi, przejęła go „osobowość Simona” Mary. Mówiąc prościej, to Simon zmusił Gordona do zabicia wszystkich.

Dlaczego Phil kazał mu się obudzić?

Kiedy Gordon wpada w swój morderczy szał, Phil prosi go, aby „obudził się”. Chwilę potem Phil nagle znika w powietrzu. Okazuje się, że tuż przed tym Gordon już zabił Phila. Ta scena może mieć również dwa wyjaśnienia. Możliwe, że Phil był po prostu projekcją podświadomości Gordona, która walczyła o przejęcie kontroli. Phil był ukrytym poczuciem winy Gordona, które próbowało go chronić i powstrzymać przed całkowitym straceniem gówna. Jest też możliwe, że po tym, jak Gordon go zabił, pojawił się duch Phila, który wyrwał go z załamania psychicznego i uwolnił z opętania Mary.

Alternatywna teoria

W powyższym wyjaśnieniu wywnioskowaliśmy, jak Simon / Mary opętali Gordona, a następnie zmusiliśmy go do popełnienia wszystkich tych morderstw. Bardziej realistyczną i niezbyt nadnaturalną teorią wyjaśniającą zakończenie byłoby to, że Gordon był kiedyś pacjentem w szpitalu i bardzo dobrze znał Mary, kiedy była tam przetrzymywana. Kiedy po raz pierwszy zobaczył wózek inwalidzki Mary, wszystkie wspomnienia ze szpitala wróciły do ​​niego i w ten sposób całkowicie stracił rozum. Duchy Marii i Szymona, które czają się z tyłu jego głowy, to tylko zmartwione wspomnienia z jego przeszłych doświadczeń w szpitalu. Ta teoria wyjaśnia również, jak wydawał się być tak dobrze zorientowany we wszystkich drogach szpitala, a także wiedział, jak wykonać idealną lobotomię.

Co więcej, wyjaśnia to również, dlaczego tak się wkurzył, gdy dowiedział się, że Hank kradnie rzeczy pacjentów, którzy zostali tam spaleni. Jeśli dobrze pamiętasz, na początku filmu jest też scena, w której strażnik ośrodka ujawnia, że ​​kiedy szpital został zamknięty, wielu jego pacjentów zostało po prostu wypuszczonych na ulice. Jest więc możliwe, że Gordon był jednym z tych pacjentów, którzy właśnie zostali wypuszczeni po zamknięciu. Z tą teorią Simon był niczym innym jak diabłem, który spoczywa z tyłu głowy każdego człowieka. Podczas gdy niektórzy z nas są w stanie go okiełznać, inni, jak Gordon, stają się jego ofiarami.