Dżentelmen w Moskwie: czy Nina Kulikova inspiruje się prawdziwą osobą?

Źródło zdjęcia: Ben Blackall/Paramount+ z Showtime

„Dżentelmen w Moskwie” Showtime przenosi widza do lat dwudziestych XX wieku, kiedy arystokrata hrabia Aleksander Iljicz Rostow zostaje umieszczony w areszcie domowym w hotelu, w którym znalazł tymczasowe mieszkanie. Podczas gdy polityczne, społeczne i kulturalne oblicze Rosji ulega drastycznym zmianom, hrabia jest zamknięty w hotelu i nie ma innego wyjścia, jak tylko zaprzyjaźnić się z innymi gośćmi i żyć zastępczo przez tych, którzy mogą swobodnie wchodzić i wychodzić z frontowych drzwi hotelu. budynek. Jedną z takich osób jest Nina Kulikova, z którą hrabiego łączy głęboka więź. Kim ona jest i czy ma jakiś odpowiednik w prawdziwym życiu? SPOILERY PRZED

Fikcyjna postać Niny nadaje hrabiemu Rostowowi ojcowski charakter

Podobnie jak cała historia i wszystkie inne postacie, Nina Kulikova w „Dżentelmen w Moskwie” jest postacią fikcyjną stworzoną przez Amora Towlesa, autora książki, na której oparty jest serial, aby wprowadzić poczucie lekkości i wytchnienia hrabiemu w pierwszych dniach jego uwięzienia. Po skazaniu na resztę swoich dni w Metropolu hrabia stara się zachować dobry humor, nie dając się pobić prześladowcom. Jednak w miarę jak wszystko wokół niego się rozpada, coraz trudniej jest mu zachować zdrowie psychiczne. I tu pojawia się Nina.

Kiedy Nina zostaje przedstawiona publiczności, ma dziewięć lat i wciąż nie do końca rozumie, co dzieje się w kraju i jak zadecyduje to o jej przyszłości. Niewinność dziecka zmienia dla hrabiego więzienie Metropolu, a on znajduje w nim kotwicę, coś, czego można się chwycić i nie odpłynąć całkowicie. Oprócz wieku, sytuacja Niny stawia ją w innym przedziale niż Hrabia.

Podczas gdy hrabia, kiedy trafia do więzienia, ma około trzydziestu lat, Nina ma zaledwie dziesięć lat. W przeciwieństwie do niego nie jest skazana na pobyt w Metropolu. Jest tam ze względu na ojca, który jest biurokratą i przebywa w Moskwie ze względu na swoje oficjalne stanowisko. Jest wdowcem, a kiedy jest w biurze i nie ma matki, która nadzorowałaby ich córkę, Nina może swobodnie włóczyć się po Metropolu i w ten sposób uczy się otwierać wszystkie drzwi tego miejsca.

Rozwój historii Niny działa również jako sygnał dla hrabiego, który uświadamia sobie, ile czasu wokół niego mija. Gdy patrzy, jak dorasta na jego oczach, przypominają mu się jego własne lata spędzone w Metropolu i to, że jest skazany na to, by nigdy nie postawić stopy poza tym miejscem. W tym samym duchu nieobecność Niny ma na niego wpływ, zwłaszcza po tym, jak opuszcza hotel i wkracza w dorosłość.

Dzięki Ninie hrabia staje się ojcem pod nieobecność jej prawdziwego ojca. Doświadcza czegoś, na co nie pozwala mu uwięzienie. Cała jego rodzina zniknęła; cokolwiek pozostało z jego domu, spłonęło podczas rewolucji. Nie ma miejsca, które mógłby nazwać domem i nikogo, kogo mógłby nazwać rodziną. W Ninie odnajduje pozory rodziny, jedynej, jaką kiedykolwiek będzie miał, a głęboka więź, jaka się między nimi wytworzyła, ostatecznie zmienia wszystko dla obojga. Ich przeplatające się historie i emocjonalna głębia łączącej ich więzi sprawiają, że oboje są dla widza realni, mimo że są fikcyjni.