Czy dziewczyna z sąsiedztwa (2007) oparta na prawdziwej historii?

„Dziewczyna z sąsiedztwa” (alternatywnie „Zło Jacka Ketchuma”) to horror z 2007 roku. To niepokojące, przygnębiające i na pewno sprawi, że twoja skóra zacznie cierpnąć. Film opowiada przede wszystkim o Davidzie Moranie, który jako mężczyzna w średnim wieku w 2007 roku opowiada o lecie 1958 roku, którego wspomnienia prześladowały go przez całe życie. Jako nastolatek David spotyka dziewczynę o imieniu Meg Loughlin i podkochuje się w niej. Od śmierci rodziców w wypadku samochodowym Meg i jej niepełnosprawna siostra Susan mieszkały z ciotką Ruth Chandler i kuzynami, którzy brutalnie ich wykorzystywali, zwłaszcza Meg. Film przedstawia z przerażającą szczegółowością samą potworność rodziny Chandlerów, która często pozwala niektórym dzieciom z sąsiedztwa dołączyć do nich w torturowaniu dziewczyn z Loughlin.

„Dziewczyna z sąsiedztwa” to nieokiełznana eksploracja najciemniejszych głębin ludzkiej natury. W przeciwieństwie do wielu innych horrorów o podobnej tematyce, nie gloryfikuje przemocy i okrucieństwa. Zamiast tego wykorzystuje je, aby widzowie zrozumieli głęboką rozpacz i ból odczuwane przez ofiary. Jeśli zastanawiasz się, czy „Dziewczyna z sąsiedztwa” jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami, to musisz wiedzieć.

Czy dziewczyna z sąsiedztwa jest oparta na prawdziwej historii?

Tak, „Dziewczyna z sąsiedztwa” opiera się na prawdziwej historii. Jest to kinowa adaptacja powieści imiennika z 1989 roku autorstwa Jacka Ketchuma, który do napisania powieści czerpał inspirację z okoliczności związanych z morderstwem Sylvii Likens w 1965 roku. Tak więc, podczas gdy David, Meg, Ruth i inni są postaciami fikcyjnymi, niektórzy z nich są wzorowani na prawdziwych ludziach. Film poświęcony jest Sylvii Likens, która była inspiracją dla Meg Loughlin.

Sylvia, urodzona 3 stycznia 1949 roku, była środkowym dzieckiem pomiędzy dwoma parami bliźniąt dwujajowych. Jej rodzice, Lester Cecil Likens i Elizabeth Betty Frances (z domu Grimes), byli robotnikami karnawałowymi i mieszkali ze swoimi dziećmi w Indianapolis w stanie Indiana. Sylvia i jej młodsza siostra Jenny (inspiracja dla Susan) spotkały siostry Paulę i Stephanie Baniszewskich w Liceum Technicznym Arsenalu, gdzie wszystkie uczyły się. Za ich pośrednictwem poznali samotną matkę Gertrudę Baniszewski (inspiracja dla Ruth).

W lipcu 1965 r. rodzina Likensów walczyła, ponieważ Betty została uwięziona za kradzież w sklepie. Lester musiał jechać do pracy na Wschodnie Wybrzeże, a jego żona miała dołączyć do niego później. Zostawił więc Sylvię i Jenny z Gertrudą, obiecując jej, że będzie wysyłał 20 dolarów tygodniowo na utrzymanie dziewcząt. Sylvia i Jenny wprowadziły się następnie do domu Baniszewskich przy 3850 East New York Street.

Początkowo pobyt Sylwii i Jenny u Baniszewskich był spokojny. Ale kiedy ich rodzice zaczęli tracić tygodniową opłatę za zakwaterowanie o dzień lub dwa, zaczęło się maltretowanie. Początkowo obie dziewczyny były poddawane torturom i poniżaniu, ale Gertrude zaczęła skupiać się wyłącznie na Sylwii w połowie sierpnia tego roku. Jej działania były podobno powodowane zazdrością, głównie ze względu na jej kompleks niższości związany z jej wyglądem fizycznym i brakiem perspektyw. Z biegiem czasu nadużycia stawały się coraz bardziej sadystyczne.

Gertrude pozwoliła nie tylko swoim dzieciom torturować Sylvia, ale także młodzi ludzie z sąsiedztwa, tacy jak Coy Hubbard i Richard Hobbs, aby do nich dołączyć. Kiedy Lester i Betty przybyli z wizytą pod koniec sierpnia, dziewczęta podobno nie poinformowały ich o swoich warunkach. Było tak prawdopodobnie dlatego, że Gertrude była z nimi w tym czasie. Sylwia po kilku miesiącach znoszenia tak nieludzkich tortur zmarła 26 października 1965 roku. Miała wtedy zaledwie 16 lat.

Źródło zdjęcia: Sylvia's Child Advocacy Center

Na podstawie oficjalnego oświadczenia Jenny władze aresztowały Gertrude; jej dzieci Paula, Stephanie i John Jr. Baniszewski; Nieśmiały Hubbard; i Richarda Hobbsa pod zarzutem morderstwa. Wielka ława przysięgłych hrabstwa Marion oskarżyła Gertrudę, Paulę, Johna, Coya i Richarda o morderstwo pierwszego stopnia 30 grudnia 1965 roku. Tymczasem Stephanie zgodziła się być świadkiem stanu.

Po 17-dniowym procesie, 19 maja 1966, ława przysięgłych ogłosiła, że ​​Gertrude była winna morderstwa pierwszego stopnia, a Paula morderstwa drugiego stopnia. Trzej chłopcy zostali uznani za winnych zabójstwa. Mniej więcej tydzień później, 25 maja, Gertrude i Paula otrzymał wyroki dożywocia , podczas gdy John, Coy i Richard zostali skazani na 2-21 lat. Wszyscy otrzymali później wcześniejsze zwolnienie warunkowe. Gertrude zmarła z powodu komplikacji związanych z rakiem płuc 16 czerwca 1990 roku. Najwyraźniej „Dziewczyna z sąsiedztwa” opiera się na prawdziwej historii, chociaż niektóre postaci nie dzielą się swoimi imionami z prawdziwymi odpowiednikami, podczas gdy inne są fikcyjne.