Zakończenie jesieni, wyjaśnione: jak Becky przeżywa?

Istnieje wiele sposobów na przestraszenie publiczności, ale te, które żerują na najbardziej intymnych lękach publiczności, najbardziej ją przerażają. W ' Spadek ’, scenarzysta i reżyser Scott Mann żywi się lękiem wysokości widzów, aby dać im naprawdę przerażającą historię. Mając tylko dwie postacie w miejscu, które nie pozwala na poruszanie się, jesteśmy zmuszeni skonfrontować się z własnymi lękami w tej historii. Samo oglądanie filmu jest wstrząsającym przeżyciem, a kilka scen wywołuje okropne zawroty głowy. To wszystko i jeszcze więcej bohaterowie, Becky i Hunter, muszą stawić czoła tej strasznej próbie. Jeśli zastanawiasz się, co dzieje się pod koniec „Jesieni”, mamy dla Ciebie odpowiedź. PONIŻEJ SPOILERY

Opis fabuły jesiennej

Mąż Becky, Dan, umiera podczas wspinaczki. Próbując przetworzyć swój żal, Becky popada w samoizolację, odcinając się nawet od swojego taty, który odradzał jej poślubianie Dana. To ze swoim najlepszym przyjacielem, Hunterem, który był z nimi, kiedy umarł Dan, Becky znajduje siłę, by wziąć się w garść i wyjść z domu. Ponieważ byli uzależnieni od adrenaliny, zanim doszło do tragedii, Hunter oferuje kolejną śmiałą wspinaczkę, która pomoże Becky przezwyciężyć lęki i wrócić do normalnego świata.

Hunter proponuje kolejną opuszczoną wieżę radiową, która ma około 2000 stóp wysokości na środku pustyni. Planowała wspiąć się na nią sama, ale proponuje Becky, aby do niej dołączyła i rozrzuciła prochy Dana ze szczytu. Podczas gdy Becky początkowo się waha, mówi sobie, że tego właśnie chciałby Dan i zgadza się to zrobić. Walczy ze swoim strachem i udaje jej się wspiąć na szczyt wieży. Dziewczyny świętują swój sukces i rozrzucają prochy Dana. Jednak kiedy nadchodzi czas, aby zejść na dół, zardzewiała drabina, która prowadziła ich w górę, pęka i spada, nie pozostawiając im nic, po czym mogliby zejść z powrotem.

Zakończenie jesieni: jak Becky przeżywa?

Jeśli sama wysokość nie była wyzwaniem, wieża stoi przed Becky i Hunterem jako onieśmielająca postać z milami pustyni i ani jednej osoby w zasięgu wzroku. W pewnej odległości znajduje się jadłodajnia, ale jest zbyt daleko, by ktokolwiek zauważył dwie dziewczyny wspinające się na wieżę, a nawet ich samochód unieruchomiony przy konstrukcji. Becky nie powiedziała ojcu, dokąd się wybiera, i wkrótce staje się jasne, że Hunter tak naprawdę nikogo nie poinformował, poza tysiącami obserwujących ją na Instagramie.

Gdy tylko dziewczyny rozpoczynają podróż w kierunku wieży, Hunter zaczyna dokumentować swoje wrażenia na swoim koncie na Instagramie. Robi rolki i robi zdjęcia wokół wieży, a jej wyznawcy natychmiast reagują, potwierdzając, że ludzie faktycznie śledzą każdy ich ruch. Oznacza to, że jeśli Hunter opublikuje post z prośbą o pomoc, ktoś z jej obserwatorów powinien zwrócić na to uwagę i być może będzie w stanie coś zrobić. Jedynym problemem związanym z ich sytuacją jest to, że sieć zaczepia się tylko u podstawy wieży. Gdy znajdą się na wysokości 2000 stóp, na telefonie nie ma kresek, co oznacza, że ​​​​posty nie przejdą.

Utknięci na szczycie wieży, Hunter i Becky szybko zdają sobie sprawę, że skontaktowanie się z kimś przez telefon to jedyny sposób na uzyskanie pomocy. Próbowali innych metod, ale zawiedli tak tragicznie, że wszystkie ich nadzieje legły w gruzach. Najpierw próbowali zaalarmować ludzi, którzy obozowali w pobliskim kamperze, wysyłając flarę. Ci ludzie rzeczywiście widzieli dziewczęta na szczycie wieży przez lornetki, ale nie byli dobrymi Samarytanami, na jakich dziewczyny miały nadzieję. Ci mężczyźni pojechali do wieży i ukradli samochód Huntera, pozbawiając dziewczęta szansy, jeśli w ogóle, na to, że ktoś zauważy ich samochód na środku pustyni i zda sobie sprawę, że stało się z nimi coś złego.

Później Becky próbuje innej metody, która mogłaby naprawdę zadziałać, gdyby nie jej pech. Wysyła drona Huntera aż do restauracji z przyklejoną wiadomością. Ponieważ poprzedniej nocy dziewczyny pytały o wieżę, właściciele restauracji mogli nawiązać połączenie. Nawet jeśli nie pamiętali Huntera i Becky, wiadomość na papierze wystarczyła, by powiedzieć im, co się stało.

Becky manewruje dronem z wieży i udaje mu się zbliżyć go całkiem blisko restauracji. Ale potem przejeżdża ciężarówka i uderza w drona, niszcząc go. Kierowca ciężarówki nie zawraca sobie głowy sprawdzaniem drona i zupełnie nie zauważa wklejonego w niego papieru. Ponieważ leży na środku drogi, Becky wie, że nie ma szans, aby ktokolwiek zwrócił na niego uwagę, co oznacza, że ​​nikt go nie przeczyta.

W końcu pozostaje jej telefon jako jedyna opcja. Ponieważ to długa droga w dół, potrzebuje czegoś, co ochroni telefon, gdy spadnie. Dzień temu Hunter zginął, próbując zdobyć torbę z butelką wody, a sęp, żerując na niej, stworzył łzę w jej ciele. Nie mając nic innego pod ręką, Becky wpycha telefon, wysyłając wiadomość do ojca, do ciała Huntera i rzuca zwłoki. Martwe ciało zapewnia niezbędną wyściółkę, a telefon pozostaje nienaruszony na tyle, by dostać jeden lub dwa batoniki i wysłać wiadomość Becky do jej ojca.

Gdy jej ojciec otrzyma wiadomość, zaalarmuje władze. Hunter wspomniał, że wieża znajduje się sześć godzin drogi od ich miasta, co oznacza, że ​​ojciec Becky nie będzie mógł natychmiast do niej dotrzeć. Zanim tam dotrze, karetka i policjanci są już na miejscu. Helikoptery krążą wokół wieży, co wskazuje, że mimo wszystko Becky została zlokalizowana i uratowana w samą porę. Ostatni raz, kiedy ją widzieliśmy, leżała na wierzchu talerza, gdzie ciało Huntera leżało przez około jeden dzień.

Chociaż wieża przez cały czas była zardzewiała, szczególnie naczynie było do niej dość niepewnie przymocowane. Becky zaryzykowała zejście na dół, ponieważ w przeciwieństwie do szczytu wieży talerz mógł spaść w każdej chwili. Nie było też wystarczająco dużo miejsca, aby Becky mogła odpowiednio usiąść i odpocząć, nie mówiąc już o zamknięciu oczu, a nawet pomyśleniu o drzemce. Gdyby wiadomość nie dotarła, prawdopodobnie by umarła. Na szczęście dla niej wszystko potoczyło się dobrze, biorąc pod uwagę wszystko.

W końcu spotyka się ponownie ze swoim ojcem, który najpierw patrzy na martwe ciało Huntera i myli je ze swoją córką, prawie wierząc, że jest za późno, by uratować córkę. W tym momencie zapominają o wszystkich kłótniach i nieporozumieniach. Pogodzili się i wrócili do domu. Chociaż jest dość pobita i potrzebuje trochę czasu, aby dojść do siebie, zarówno fizycznie, jak i psychicznie po swoich doświadczeniach, nie ma wątpliwości, że Becky da radę.