Czy E. Howard Hunt był zamieszany w zabójstwo JFK?

Źródło zdjęcia: Linia ognia z Williamem F. Buckleyem, Jr./YouTube

HBO „ Hydraulików z Białego Domu ’ jest przedstawieniem Skandal Watergate z perspektywy dwóch piechurów katastrofalnej operacji: E. Howarda Hunta ( Woody'ego Harrelsona ) i G. Gordona Liddy'ego (Justin Theroux). Howard i Liddy, wywodzący się odpowiednio z CIA i FBI, mają za zadanie szpieg w DNC w miarę zbliżania się wyborów prezydenckich w 1972 roku. Decydują się umieścić urządzenia podsłuchowe w Siedziba DNC w kompleksie Watergate w Waszyngtonie W trakcie włamania Liddy zaczyna spekulować, kto zabił Johna F. Kennedy'ego, 35. prezydenta Stanów Zjednoczonych. Wspomina, że ​​wierzy, że Howard był szefem stacji CIA w Meksyku, kiedy był tam Lee Harvey Oswald, człowiek, który zamordował Kennedy'ego. Jeśli zastanawiasz się, czy Howard był zamieszany w zabójstwo JFK, oto co wiemy.

Czy E. Howard Hunt był zamieszany w zabójstwo JFK?

Podczas gdy spekulacje na ten temat krążyły od czasu, gdy Howard okazał się ważną postacią w skandalu Watergate, artykuły i książki, które zostały opublikowane na ten temat, podobno nie udowodniły ponad wszelką wątpliwość, że był zamieszany w zabójstwo JFK.

Howard poparł ustalenia Komisja Warrena , który stwierdził, że Oswald działał sam. Powtarzające się oskarżenia, z którymi się spotykał, prawie zawsze wynikały z przekonania, że ​​przebywał w Dallas w Teksasie, gdzie Kennedy został zamordowany 22 listopada 1963 r., w chwili śmierci prezydenta. Pierwszy zestaw zarzutów twierdził, że był jednym z „trzech włóczęgów”.

Dallas Morning News, Dallas Times Herald i Fort Worth Star-Telegram opublikowały zdjęcia trzech przechodniów eskortowanych przez policję. Badacze zabójstw, Alan J. Weberman i Michael Canfield, twierdzili, że dwóch z tych przestępców wyglądało jak Howard i Frank Sturgis, jeden z włamywaczy z Watergate. Już wtedy spekulowano na temat udziału przybyszów w zamachu. Komik i działacz na rzecz praw obywatelskich Dick Gregory zwrócił na to uwagę całego kraju w 1975 roku.

Komisja Prezydenta Stanów Zjednoczonych ds. Działalności CIA w Stanach Zjednoczonych, znana również jako Komisji Rockefellera , zbadali te zarzuty i poinformowali, że świadkowie, którzy twierdzili, że dwaj przejściowi przypominali Howarda i Sturgisa, nie posiadali „żadnych kwalifikacji w zakresie identyfikacji fotograficznej poza tymi, które posiada przeciętny laik”.

Ponadto w raporcie wspomniano również, że agent FBI Lyndal L. Shaneyfelt, znany ekspert w dziedzinie identyfikacji zdjęć i analizy zdjęć, doszedł do wniosku, że przejściowi nie przypominali Howarda i Sturgisa. Dziennikarka Mary La Fontaine znalazła akta aresztowania trzech przestępców w 1963 roku. Tam policja w Dallas identyfikuje ich jako Gusa W. Abramsa, Harolda Doyle'a i Johna F. Gedneya.

W wydanej w 1973 roku książce „Compulsive Spy”, która opisuje karierę Howarda jako agenta CIA, Tad Szulc, zagraniczny korespondent i autor „New York Timesa”, napisał w zasadzie to, co Giddy stwierdza w „White House Plumbers”. Howard był rzekomo szefem placówki CIA w Mexico City w 1963 r., rysując związek między nim a Oswaldem, gdy ten ostatni odwiedził miasto we wrześniu 1963 r. Zostało to ponownie wspomniane w książce Webermana i Canfielda z 1975 r. „Coup d'Etat”.

Komisja Rockefellera poinformowała, że ​​nie znalazła „żadnych wiarygodnych dowodów” łączących CIA z zabójstwem Kennedy'ego, a nawet stwierdziła, że ​​Hunt nigdy nie był szefem stacji ani pełniącym obowiązki szefa stacji w Meksyku. Howard złożył a 2,5 miliona dolarów pozwu o zniesławienie przeciwko Webermanowi, Canfieldowi, ich redaktorowi i wydawcy, a następnie wytoczył powództwo przeciwko Szulcowi, powołując się na niego za pogardę, jeśli nie ujawnił źródeł zarzutów wobec Howarda. Ale ostatecznie Szulc wygrał sprawę , jak stwierdził sędzia okręgowy Stanów Zjednoczonych Albert Vickers Bryan Jr, Hunt nie podał wystarczających powodów, aby pominąć aspekty pracy Szulca chronione jego prawami wynikającymi z Pierwszej Poprawki.

W odstępie sześciu dni w sierpniu 1978 roku dwa artykuły opublikowane w gazecie Liberty Lobby The Spotlight i niedzielnym wydaniu The News Journal wspomniały o notatce CIA z 1966 roku, która łączyła Howarda z zabójstwem JFK. Co ciekawe, Howard pozwał tylko Liberty Lobby za zniesławienie. Mimo że początkowo wygrał 650 000 $ odszkodowania, wyrok zapadł później wywrócony . Następnie Mark Lane, który reprezentował Liberty Lobby, oświadczył, że przekonał ławę przysięgłych o udziale Howarda w zabójstwie, ale niektórzy z późniejszych przesłuchanych przysięgłych podobno stwierdzili, że wydali wyrok na podstawie tego, czy artykuł lekkomyślnie zlekceważył prawda a nie teorie spiskowe.

Według byłego archiwisty KGB Wasilija Mitrochina, który uciekł do Wielkiej Brytanii w 1992 roku, Rosjanie sfabrykowali związek między Howardem i Oswaldem, aby zdyskredytować CIA. W swoim pamiętniku „The Idle Warriors” Kerry Thornley, były żołnierz piechoty morskiej, który służył u boku Oswalda, wspomniał o Howardzie, choć twierdził, że znał go wówczas jako Gary'ego Kirsteina.

Howard zmarł 23 stycznia 2007 roku. Jego dwaj synowie, St. John i David, powiedzieli różnym serwisom informacyjnym, że ich ojciec zwierzył się im ze swojego udziału w zamachu na JFK na łożu śmierci, a nawet wymienił kilku innych graczy, w tym ówczesnego wiceprezesa Prezydent Lyndon B. Johnson. Inni członkowie rodziny kwestionowali to. Kevan Hunt oskarżyła swoich braci o „znęcanie się nad osobami starszymi”. Los Angeles Times podobno zbadał twierdzenia braci Hunt i uznał je za niejednoznaczne.