Recenzja: W „Ranczu” Ashton Kutcher i Danny Masterson łączą się jako rodzeństwo kowbojów

Każdy odcinek Ranczo zaczyna się piosenką country. (Jego tematem jest cover Mammas Don’t Let Your Babies Grow Up to Be Cowboys, w wykonaniu Shooter Jennings i Lukas Nelson, synowie Waylona i Williego). Każdy z nich kończy się inną piosenką country. Ale tak naprawdę ten sitcom, którego pierwsze 10 odcinków pojawia się w piątek na Netflix, jest piosenką country.

Ma złamane marzenia, ciężkie czasy i stare płomienie. Ma broń, ciężarówki i tanie piwo. Jak wiele utworów, The Ranch początkowo brzmi schematycznie — i przede wszystkim tak jest. Ale potem uderza cię hakiem: nuta surowych, akustycznych emocji, które przebijają się przez zgrabną produkcję studyjną.

Ranczo to opowieść o synu marnotrawnym, pełna utuczonych cieląt. Colt Bennett (Ashton Kutcher), który skończył jako półprofesjonalny rozgrywający w Kanadzie, wraca do Garrison w stanie Kolorado (pop. 512), gdzie był bohaterem liceum. Jego ojciec, Beau (weteran z Zachodu, Sam Elliott), niechętnie zmusza Colta do pracy u boku swojego posłusznego, ale niedojrzałego innego syna, Rooster (Danny Masterson, były partner Mr. Kutchera z That '70s Show).

[ Przeczytaj pytania i odpowiedzi z Ashtonem Kutcherem ]

Spektakl pochodzi od Don Reo i Jima Pattersona, showrunnerów Dwóch i pół mężczyzn. Pomyśl o tym jako o jednym i dwóch pół-ludziach, z krępym Beau jadącym stadem na swoich dwójce dzieci. Żona Beau, Maggie (Debra Winger), szczęśliwie żyje w separacji z nim, prowadząc lokalny bar. (Daj mi whisky o takiej wielkości, jakiej potrzebowałbyś, gdybyś nadal mieszkał z tatą, pyta ją Colt. Podaje mu dwie butelki.)

Podobnie jak Fuller House Netflixa, Ranczo ożywia nieistniejący już styl komedii z wieloma kamerami, w tym przypadku wiejskiego sitcomu, który był powszechny, zanim sieci zaczęły ścigać ekskluzywną grupę demograficzną Ross-and-Rachel.

Najlepszy telewizor 2021

Tegoroczna telewizja oferowała pomysłowość, humor, przekorę i nadzieję. Oto niektóre z najważniejszych wydarzeń wybranych przez krytyków telewizyjnych The Times:

• • 'Wewnątrz': Napisany i nakręcony w jednym pokoju specjalny program komediowy Bo Burnhama, przesyłany strumieniowo na Netflix, zwraca uwagę na życie w Internecie w trakcie pandemii .
  • „Dickinson”: ten Serial Apple TV+ to opowieść o pochodzeniu literackiej superbohaterki, która jest śmiertelnie poważna w temacie, ale niepoważna w stosunku do siebie.
  • 'Dziedziczenie': W brutalnym dramacie HBO o rodzinie miliarderów z mediów, bycie bogatym to nic takiego jak kiedyś .
  • „Kolej podziemna”: Przerażająca adaptacja powieści Colsona Whiteheada autorstwa Barry'ego Jenkinsa jest bajeczna, ale jednocześnie realistyczna.

Ale jest zaktualizowany o ryzykowną postawę mężczyzn – na której pan Kutcher pojawił się jako sympatyczny zastępca Charliego Sheena – i niektóre treści nie dla prime time. To trochę dezorientujące słyszeć publiczność w studiu, audycję telewizyjną, śmiejąc się z puenty, która zawiera silną nieprzyzwoitość, lub uchwycić błysk nagiego tyłka Colta.

Ranczo to tylko średnia komedia, pełna banalnych i szerokich gagów. (Colt spędza część premiery z ramieniem w górę kanału rodnego krowy i jest długi, bolesny żart z biegania, który wykastruje go za noszenie butów UGG.) Ale przez kilka minut w każdym odcinku jest to zaskakująco przyzwoity dramat.

Gdy Beau i Colt kłócą się, staje się jasne, że obaj walczą z wersją swojego upartego ja. Colt pana Kutchera to w zasadzie 34-letnia wersja jego przyćmionego, wesołego Kelso z That '70s Show – jest jak wielki, napalony golden retriever – obciążony świadomością, że jego najlepsze dni wydarzyły się pół jego życia temu.

Pan Elliott, ostatnio przerażająco dyskretny złoczyńca w ostatni sezon Justified, gra na swoim ranczerze jak suszone mięso wołowe, które potrafi mówić: skórzasty, biznesowy, bardziej skłonny do okazywania czułości swoim cielętom niż swoim dzieciom. Sztywność czerwonego mięsa Beau jest zabawna — wymawia quinoa tak, jakby słowo powinno być wyciszone — ale kiedy mówi Coltowi, żeby się stąd wydostał podczas walki, pojawia się prawdziwe zagrożenie: Beau w żaden sposób, w żadnym kształcie ani formie nie wierzy, że jest postać z sitcomu.

Pośród całej tej pierwszorzędnej męskości w USA, role kobiece są drugorzędne, ale silne. Pani Winger nosi Maggie jak zwykłe dżinsy; ona i Beau mają odprężenie – z okazjonalnymi przystawkami – co sugeruje długą, złożoną historię. Elisha Cuthbert (24 lata) jest zaangażowana jako Abby, dawna miłość Colta, która ma zamiar ustatkować się – lub po prostu osiedlić się, kropka – ze swoim stabilnym, nudnym chłopakiem.

Garrison jest daleko od Mayberry Andy'ego Griffitha. To ciężko żyjące, pijane, nostalgiczne miejsce, w którym Colt nie jest jedynym, który czuje, że jego najlepsze dni już minęły. Sprośny, ale tęskny populizm prerii wydaje się szczególnie istotny w tym roku wyborczym, kiedy media i partie polityczne konfrontują swoje martwe pola z obawami klasy robotniczej.

Nie żeby Ranczo było jawnie polityczne. (Przeważnie jej polityka polega na fałszowaniu postaci Beau; kiedy idzie na wojenną ścieżkę, Kogut mówi, nie widziałem go tak szalonego, odkąd Obama wydał akt urodzenia). pełnych, wadliwych ludzi. Kowbojskim określeniem na to byłby szacunek, a Ranczo zarówno go daje, jak i zarabia.