Czy zamek na Boże Narodzenie jest oparty na prawdziwej historii?

Podupadły zamek ponownie przeżywa swój duch w świątecznie zabarwionej komedii romantycznej Mary Lambert „A Castle for Christmas”. Słynna „The Blue Lagoon” Brooke Shields wciela się w Sophie Brown, słynną powieściopisarka przechodzącą przez życie fazę testów. Aby uniknąć skandalu związanego z jej dwunastą książką, wyrusza w podróż, aby odnaleźć zamek z opowieści jej dziadka. Destiny zapoznaje ją z marudnym księciem Dunbar, a ona dowiaduje się, że może kupić zamek ze swoich dziecięcych marzeń.

Książę chce ją odpędzić i zachować rodzinne dziedzictwo w jego posiadaniu. Czy rywalizacja Sophie i księcia będzie początkiem nowego romansu? Jest to idealny przepis na dobre samopoczucie na świąteczną ekstrawagancję tour-de-force z przytulną, romantyczną atmosferą. Krytycy chwalili film za płynne utkanie świątecznej atmosfery. Ale możesz się zastanawiać, czy zamek z tej historii jest przywiązany do realistycznych podstaw. W takim razie przyjrzyjmy się bliżej tej sprawie.

Czy zamek na Boże Narodzenie to prawdziwa historia?

Nie, „Zamek na Boże Narodzenie” nie jest oparty na prawdziwej historii. Opowieść jest stosunkowo standardowa dla komedii romantycznych i wydaje się, że jest klasycznym przypadkiem przyciągania przeciwieństw. Mary Lambert wyreżyserowała film na podstawie scenariusza autorstwa Kim Beyer-Johnson, Ally Carter, Neala H. Dobrofsky'ego i Tippi Dobrofsky. Jest to oryginalna historia per se, a to, co ostatecznie ją wyróżnia, to zgrane środowisko społeczności w Szkocji. To opowieść o odnalezieniu swoich korzeni.

Sophie Brown popełnia największy błąd w swoim życiu, zrzucając ulubioną przez fanów postać ze schodów. Aby uciec przed fanami, szuka schronienia w szkockiej wiosce. Zdolność Sophie do opowiadania historii jest dziedziczna. Jej ojciec opowiadał jej historie o zamku w Szkocji. W związku z tym zamek ma również do odegrania rolę w rodowodzie Sophie. Wchodzi pierwotny właściciel tytularnego zamku, książę Dunbar, który jest współczesnym Scrooge'em.

W przeciwieństwie do nieśmiertelnego ducha Sophie, jego postać namalowana jest z aurą cynizmu. Wielki plan księcia zakłada irytowanie Sophie do tego stopnia, że ​​zrezygnowałaby z zamkowej zdobyczy. Ale Sophie nie jest tą, która akceptuje porażkę. Podczas rywalizacji o klucz do zamku para przypadkowo znajduje klucze do swoich serc. Jednak prawdziwość filmu wynika z celebracji kultury i atmosfery szkockich wrzosowisk.

Po przyjeździe Sophie spotyka sympatyczną grupę mieszkańców, którzy uwielbiają robić na drutach. Chciałabyś wiedzieć, że robienie na drutach jest modnym hobby wśród szkockich kobiet. Sztuka robienia na drutach pojawiła się w Szkocji już w XV wieku, choć w tym czasie w zawodzie dominowali mężczyźni. Stało się to kwitnącym handlem w regionie, a od lat 30. XIX wieku coraz więcej kobiet zaczęło podejmować ten zawód.

Podczas produkcji Sheilds faktycznie zainteresował się rzemiosłem. Po drodze zdobyła sporo lokalnych przyjaciół. Co więcej, zamek Dunbar z tej historii również ma namacalne istnienie, ale nie jest to pokaz filmów. Jednak historyczna struktura pojawia się na krótko, ponieważ Myles oprowadza Sophie po wiosce.

Historia twierdzy sięga VII wieku naszej ery, kiedy była strategicznym militarnym punktem obronnym. Maryja, królowa Szkotów, mianowała później swego przyrodniego brata, Lorda Jana, opiekunem zamku. Rzeczywiste miejsce na terenie rady East Lothian jest dziś w ruinie. Jednak dodanie nazwy dodaje pewien stopień wiarygodności w narracji, ponieważ mocno wiąże historię z bogatą historią Szkocji. Dlatego też, choć historia może opierać się na wyświechtanych tropach, jej realistyczne tło sprawia, że ​​romans jest odświeżany.